Piaget podkreślał znaczenie zrozumienia opartego na współpracy. Dyskusja i podzielanie (uwspólnianie) punktów widzenia może być jednym z głównych czynników wspierających rozwój. Dzieci, które w zadaniach matematycznych, przestrzennych lub dotyczących równoważenia szalek wagowych zyskały w wyniku interakcji rówieśniczej najwięcej od siebie nawzajem, częściej niż inne uwspólniały poglądy dotyczące logiki zadania, skupiając się raczej na rozwiązaniach i strategiach odnoszących się do problemu niż na wzajemnych rolach czy zachowaniu. Gdy rówieśnikom uczestniczącym w zadaniach piagetowskich brakowało argumentów lub gdy pojawiało się ich bardzo dużo mieli oni mniejsze szanse na odniesienie korzyści z interakcji niż wtedy, gdy między rówieśnikami istniała bardziej wyrównana relacja. Podobnie, gdy jeden partner zdominował drugiego podczas prób rozwiązywania problemów „Wieży Hanoi” lub gdy partnerom nie nakazywano dojścia do wspólnej decyzji, poznawcze korzyści z interakcji rówieśniczej były mniejsze, niż gdy partnerzy wspólnie pracowali nad rozwiązywaniem problemów. Gdy porównuje się umiejętności w teście wstępnym i końcowym, widać, że dzieci pracujące razem w grze logicznej uczyniły znaczące postępy tylko wtedy, kiedy uczestniczyły w dyskusjach nad różnymi poglądami. Berkowitz i Gibbs oraz Kruger i Tomasello również podkreślali wagę transakcyjnej dyskusji, którą definiują jako rozumowanie o rozumowaniu swego partnera.